فریمیوم ترکیب «رایگان» (Free) و «ممتاز» (Premium) است. محصول را با یک نسخهی رایگان عرضه می‌کنید تا افراد زیادی امتحانش کنند، و برای قابلیت‌های بیشتر، ظرفیت بالاتر یا حذف محدودیت‌ها از آن‌ها پول می‌گیرید.
چطور کار میکند#
بیشتر کاربران هیچ‌وقت پول نمی‌دهند و این طبیعی است. درآمد از درصد کوچکی از کاربران می‌آید که به امکانات بیشتر نیاز پیدا می‌کنند. رایگان‌ها هم بی‌فایده نیستند؛ تبلیغ دهان‌به‌دهان می‌کنند، به محصول داده میدهند و مخاطب را بزرگ می‌کنند.
مثال#
یک ابزار طراحی آنلاین ممکن است چند قالب و ذخیره‌ی محدود را رایگان بدهد، اما خروجی با کیفیت بالا یا کار تیمی را در پلن پولی بگذارد. بسیاری از اپلیکیشن‌ها، فضای ابری و ابزارهای مدیریت پروژه همین الگو را دارند.
نکته‌ی طراحی#
مرز رایگان و پولی باید طوری باشد که رایگان واقعاً به درد بخورد، اما کاربری که جدی‌تر شد، دلیل روشنی برای ارتقا ببیند. اگر رایگان خیلی کم باشد، کسی امتحان نمی‌کند؛ اگر خیلی زیاد باشد، کسی پول نمی‌دهد.
خطر مدل#
هزینه‌ی نگهداری کاربران رایگان را باید حساب کرد. اگر سرور و پشتیبانی برای آن‌ها گران باشد و تبدیل به پولی پایین باشد، مدل به ضرر می‌افتد.
اشتباه رایج#
فریمیوم با «آزمایشی» یکی نیست. در دوره‌ی آزمایشی زمان محدود است؛ در فریمیوم نسخهی رایگان میتواند برای همیشه بماند.