NAT به زبان ساده#
در خانه‌ی شما گوشی، لپ‌تاپ، تلویزیون و شاید چند دستگاه دیگر به وای‌فای وصل‌اند، اما اپراتور اینترنت معمولاً فقط یک آدرس IP عمومی به مودم شما می‌دهد. NAT کاری است که مودم یا روتر انجام می‌دهد تا همه‌ی این دستگاه‌ها با همان یک آدرس به اینترنت بروند.
یک تشبیه#
یک ساختمان اداری با یک شماره‌ی تلفن اصلی و چند داخلی را در نظر بگیرید. بیرونی‌ها فقط شماره‌ی اصلی را می‌بینند و اپراتور ساختمان می‌داند هر تماس مربوط به کدام داخلی است. روتر هم در جدولی یادداشت میکند کدام درخواست از کدام دستگاه بوده تا جواب را به همان دستگاه برگرداند.
چرا به وجود آمد؟#
آدرس‌های IPv4 محدودند و برای همه‌ی دستگاه‌های دنیا کافی نیستند. با NAT، دستگاه‌های داخلی آدرس خصوصی مثل 192.168.1.10 می‌گیرند که فقط داخل شبکه معنا دارد و یک آدرس عمومی بین همه مشترک میشود. IPv6 با تعداد عظیم آدرس‌هایش نیاز به NAT را کمتر میکند.
کجا با آن روبه‌رو می‌شوید#
- پورت فورواردینگ: اگر بخواهید دوربین مداربسته یا سرور بازی خانگی از بیرون در دسترس باشد، باید در روتر تعیین کنید درخواست‌های یک پورت به کدام دستگاه برود.
- بازی آنلاین: پیام‌هایی مثل «NAT Type: Strict» یعنی اتصال مستقیم به بازیکنان دیگر محدود است.
- CGNAT: برخی اپراتورها، به‌خصوص در اینترنت موبایل، خودشان یک لایه NAT دیگر اضافه می‌کنند؛ در این حالت حتی پورت فورواردینگ هم کار نمی‌کند.
اشتباه رایج#
NAT به‌طور جانبی جلوی بسیاری از اتصال‌های ناخواسته از بیرون را می‌گیرد، اما فایروال نیست. همچنان به‌روزرسانی روتر و رمز قوی لازم است.