در ابر عمومی، زیرساخت متعلق به یک شرکت بزرگ است و بسیاری از مشتریان به‌طور هم‌زمان از آن استفاده می‌کنند. هر مشتری منابع خودش را دارد و از دیگران جدا است، اما سختافزار زیرین مشترک است. دسترسی از طریق اینترنت و معمولاً با پنل یا API انجام میشود.
ویژگی‌های اصلی#
- پرداخت بر اساس مصرف: برای آنچه واقعاً استفاده کرده‌اید پول می‌دهید.
- مقیاس سریع: در چند دقیقه ده‌ها سرور اضافه می‌کنید.
- بدون نگهداری سختافزار: خرابی دیسک یا برق دیتاسنتر دغدغه‌ی شما نیست.
- گستره‌ی جغرافیایی: می‌توانید سرویس را در چند منطقه‌ی مختلف اجرا کنید.
مثال#
یک سایت خبری که در روزهای پرحادثه ترافیکش چند برابر میشود، از ابر عمومی استفاده می‌کند تا فقط در همان روزها ظرفیت اضافه بخرد و بعد آن را آزاد کند.
در مقابل ابر خصوصی#
ابر خصوصی فقط برای یک سازمان اختصاص دارد و کنترل بیشتری می‌دهد، اما هزینه و مدیریتش بیشتر است. بسیاری از سازمان‌ها هم ترکیبی از هر دو را به‌کار می‌برند که ابر هیبریدی نام دارد.
نکات مهم#
عمومی بودن یعنی مالکیت زیرساخت مشترک است، نه اینکه داده‌های شما برای همه قابل دیدن باشد. اما باید دسترسی‌ها را درست تنظیم کنید. برای کاربران ایرانی، دسترسی به برخی ارائه‌دهندگان بزرگ به‌خاطر تحریم محدود است و ارائه‌دهندگان داخلی یا منطقه‌ای جایگزین رایجی هستند.