JSON راهی برای نوشتن داده به شکلی است که هم انسان بخواند و هم برنامه‌ها به‌راحتی پردازش کنند. داده‌ها به‌صورت جفت‌های «نام: مقدار» و در آکولاد نوشته می‌شوند. تقریباً همه‌ی زبان‌های برنامه‌نویسی می‌توانند JSON را بخوانند و بسازند، برای همین زبان مشترک بین نرم‌افزارها شده است.
یک مثال#
{
"name": "کتاب نمونه",
"price": 85000,
"inStock": true,
"tags": ["رمان", "ایرانی"]
}اینجا یک محصول را می‌بینید که یک متن، یک عدد، یک مقدار درست یا غلط و یک فهرست دارد. یک فهرست از چند محصول هم فقط آرایه‌ای از این اشیاست.
انواع مقدار#
- متن، داخل دو علامت نقل‌قول
- عدد
- درست یا غلط (
trueوfalse) - تهی (
null) - آرایه (فهرست) و شیء (مجموعه‌ی جفت‌های نام و مقدار)
کجا با آن روبه‌رو می‌شوید#
وقتی اپلیکیشن موبایل اطلاعات را از سرور می‌گیرد، معمولاً پاسخ API به شکل JSON است. فایل تنظیمات بسیاری از برنامه‌ها مثل ابزارهای توسعه هم JSON است. در کار با هوش مصنوعی هم می‌توانید از مدل بخواهید خروجی را در قالب JSON بدهد تا برنامه‌ی شما بتواند مستقیم از آن استفاده کند.
خطاهای رایج#
- گذاشتن ویرگول اضافه بعد از آخرین مورد
- استفاده از تک‌نقل‌قول بهجای دونقل‌قول
- اضافه کردن توضیح (کامنت) که در JSON استاندارد مجاز نیست
بیشتر ویرایشگرها و سایت‌های اعتبارسنجی JSON این خطاها را فوراً نشان می‌دهند.